I'm different #4

Tuż za podium znalazła się Connie. Jest to jedna z moich ulubionych postaci, może dlatego, że tak łatwo można było ją zniszczyć.

Na samym końcu dodaje filmik poświęcony Connie. 

Ciekawe, czy ktoś z was rozpozna głos aktorki, która śpiewa z niego piosenkę.

Connie poznajemy w odcinku „Przyjaciele z Bańki”. Najwyraźniej zauroczyła Stevena, który usilnie chciał zwrócić jej uwagę. Jaka jest Connie? Prezentuje się jako typowa kujonka i mól książkowy. Od razu informuje, że nie chcę nikogo obrazić tymi słowami, jednak nikt nie zaprzeczy, że tak prezentuje się ten stereotyp. Ona nawet nosi okulary! Trudno o bardziej stereotypowe przedstawienie postaci. No dobra, jest jeszcze jedna rzecz – Connie nie ma przyjaciół. Można powiedzieć, że to jest sedno całego odcinka. Steven też nie posiada takiego prawdziwego przyjaciela i dopiero Connie nim zostaje. Jest nam przykro z jej powodu, ale nie dała nam zbyt wiele podstaw by poczuć do niej coś więcej, niż odrobinę sympatii. Jednak to tylko jeden odcinek, dajmy jej czas.

Następne jej wystąpienie ma miejsce w odcinku „Lew 2: Film” i uwierzcie mi, już po tym odcinku widać, że ekipa SU nie popsuje tego. Od początku moje obawy krążyły wokół stereotypowemu przedstawieniu Connie. Choć jej wystąpienie z tradycyjnej kujonki, delikatnie dąży do geeka, to jednak widzimy w niej znaczny potencjał. Np. sam fakt jej fascynacji tak dziwnym filmem jak „Pieskopter”, w którym widzi coś znacznie więcej, niż można by przypuszczać na pierwszy rzut oka. Przecież tak samo jest z serialem SU! Początkowo głównie zwraca się uwagę na dziwactwa tego świata, jednak z czasem widzimy jego złożoność i fantastyczność.

Sympatia do Connie rośnie także, gdy widzimy jak bardzo chłonie świat w jakim żyje i obraca się Steven (czyli robi to samo co my). Jest niezwykle otwarta na to, co ich spotyka, usilnie chce brać w tym udział. Odkrywa i dobrze się przy tym bawi.

W odcinku „Prawie Jak Pocałunek” Connie pełni role słuchacza. I ponownie widzimy analogie – Connie jest słuchaczem opowieści Stevena, tak samo jak my. Chce by Steven kontynuował swoją opowieść, pochłania ją, bo dziewczyna już zdecydowała, że chce być częścią świata Stevena. Bardzo znaczący jest motyw „uleczenia” Connie. Nie tylko Steven poznaje swoją nową moc, ale także leczy wzrok Connie. Wydaje mi się, że ma to dużo większe znaczenie. Widzimy, że dziewczyna pozbywa się różowych szkieł. Oznacza to, że od tego momentu Connie jest gotowa na wszystko, koniec patrzenia na różową rzeczywistość, bo dalej może nie być tak łatwo i przyjemnie.

W odcinku „Klejnot Lustra” Connie gra niszową rolę, chociaż popycha Stevena do rozmowie o szkole, co skutkuje otrzymaniem lustra z uwięzioną Lapis. Na tym kończy się obecność Connie, choć jej wzmianka o wakacjach i szkole sprawia, że uwidacznia się jej zadania – jest i będzie łącznikiem ze światem ludzi i ich sprawami. Podobnie jak Greg, jednak on jest ojcem Stevena więc łączą ich trochę inne relacje, niż z Connie, która jest osobą całkowicie z zewnątrz.

W następnym odcinku „Klejnot Oceanu” Connie udowadnia, że jest odważna i skoro zadecydowała, że będzie wspierać Stevena, to nie zamierza się wycofać.

Odcinek „Kuchnia Łączenia” wydaje się istnieć bardziej po to, by przedstawić rodzinę Connie oraz fuzję wszystkich Kryształowych Klejnotów. Plus dostajemy małą podpowiedź w kwestii Granat = fuzja.

I następuje przełom. Nie tylko w postaci Connie, nie tylko w jej relacjach ze Stevenem, ale także w samej głównej postaci i temacie, który wciąż pozostaje jedną z większych zagadek – czym jest fuzja. Pojawia się Stevonnie, która oczarowała wszystkich swoim wyglądem i zachowaniem. Ciekawy jest także dylemat, który przewija się przez cały odcinek, to że można być z kimś, a jednocześnie czuć się samotnym – jednocześnie razem i osobno. Fakt, że Steven może tworzyć z Connie fuzję daje tej postaci nowe możliwości oraz znaczenie, znacznie większe niż początkowo można by przypuszczać.

Przez wiele dalszych odcinków Connie pojawia się, czasem tylko na chwilę, czasem jest jedynie wspominana, jednak wyraźnie czujemy, że jest kimś ważnym dla Stevena. My także ją doceniamy. Potrafi być bardzo egzaltowana, ma fioła na punkcie książek i bardzo chce tym zarazić Stevena, nie zmiennie oczarowuje ją świat klejnotów. Podoba mi się to, że gdy ją poznaliśmy miała dosyć pesymistyczne spojrzenie na rzeczywistość, a teraz tryska optymizmem. Podzielamy jej uczucia i fascynacje.

Kolejne znaczenie tej postaci zostaje nadane w odcinku „Rycerz Connie”. W sumie to tytuł wszystko wyjaśnia – Connie zostaje rycerzem. A trenuje ją niebyle kto, bo sama Perła. Pisałam już jak to wpłynęło na przemianę Perły; w przypadku Connie również mamy ogromny wpływ, związany z kilkoma elementami. Po pierwsze, dość banalna kwestia, Connie jest fanką fantastyki, a jak wiadomo walka jest tam niczym nowym. Tym bardziej walka na miecze, bycie rycerzem – to wszystko można odnaleźć w powieściach fantastycznych. Pewnie dlatego też wymyślała „ataki” grając w tenisa, a tutaj nadarza się okazja by naprawdę spróbować walki na miecze.

Drugi powód jest już trochę głębszy i wiążę się z coraz większymi aspiracjami Connie, która jak już mówiłam, z całego serca pragnie być częścią świata Stevena. Teraz nie tylko
może nią być, ale także mieć realny wpływ na sytuacje. Wreszcie ma możliwość kontrolowania tego, co się dzieje. I jest to kolejna rzecz, która nie jest w żaden sposób narzucona przez jej rodziców, to coś jej własnego.

Oczywiście dochodzi trzeci powód, jakim jest ochrona samego Stevena, ale wydaje mi się, że to tak naprawdę rozwinęło się w trakcie treningu. Na pewno od początku w jakimś stopniu zależało jej na możliwości obrony Stevena, ale nie to od początku ją determinowało, przyszło wraz z naukami Perły.

Odcinkiem, który ładnie okazuje to jak bardzo zmieniła się Connie jest „Szpital z Koszmarów”. Jest dużo pewniejsza siebie oraz pewniejsza swych decyzji, w pełni wykorzystuje swój intelekt, jak i nabyte umiejętności walki, pozostając przy tym (bądź co bądź) dzieckiem. W tym samym odcinku pokonuje jedną ze swych największych barier, jaką stanowiły wymagania jej matki. Sprzeciwia jej się, ale nie zamierza poprzestać na buncie, zależy jej na zrozumieniu ze strony rodzica. Nie tylko my zauważamy jak Connie się zmieniła, dociera to także do jej matki. Mocnym akcentem wskazującym na przemianę dziewczyny jest zwrócenie uwagi na brak szkieł w okularach, których nie ma od roku.

Tak naprawdę od tego momentu przemiana Connie nie nabiera na sile. Dziewczyna po prostu wciąż się uczy, dojrzewa i poprawia swe umiejętności. Wraz z tym rozwija się także Stevonnie, która w przyszłości może odegrać naprawdę ważną, a może nawet kluczową rolę.

Dodałabym jeszcze odcinek „Mindful Education”. Connie wciąż ma delikatny problem z nadmiarem ambicji i tym, że wszystko co robi powinno być… bez zarzutu. Atakują bezbronnego chłopca nie tylko go skrzywdziła, ona po prostu popełniła błąd, który bardzo jej ciążył. Pytanie czy bardziej nie mogła znieść myśli o zranieniu kogoś czy o zrobieniu czegoś nieprzemyślanego i niepoprawnego? Sądzę, że oba. Po pierwsze, że zrobiła źle, a po drugie, że było to nierozsądne. Connie ma wysoce rozwiniętą wrażliwość wobec innych, jednak znacznie mniej wobec samej siebie. Wciąż uczy się odpowiedniego dystansu do swoich pomyłek. Na pewno pomaga jej w tym przyjaźń ze Stevenem, który jak wiemy popełnił nie jeden błąd w swym życiu, a mimo to potrafi się do niego przyznać i żyć z nim (choć w tym samym odcinku nagromadzenie ich daje mu w kość).

Connie jest jedną z moich ulubionych postaci (choć w SU ciężko o jakąś, której szczerze się nie lubi). Jest bystra, lojalna, zaradna i wciąż jest dzieciakiem z geekowskimi dziwactwami. To jak reaguje na różne „magiczne” sprawy tak bardzo przypomina naszą własną reakcję, że aż ciężko się nie uśmiechnąć. Na jej przemianę wpływ miał Steven i to co wniósł ze sobą do jej życia. Jest coś słodkiego, a może nawet inspirującego w tym jak bardzo stara się być lepsza i potrzebna, a jednocześnie czerpie ogromną radość z przyjaźni ze Stevenem. Dobrze wiemy, że nawet bez magii, wciąż chętnie spędzałaby z nim czas. Mam ogromną nadzieję, że w nadchodzącym odcinku będziemy mogli spędzić trochę czasu z Connie i ponownie przyjrzeć się, a może i odkryć coś nowego w tej cudownej postaci.

Na sam koniec filmik, o którym wspominałam.

.

.

.

.

.

Wiecie kto to?

Możecie ją znać jako np. Elizabeth z filmu „Duma i Uprzedzenie” albo „Piraci z Karaibów” (co ciekawe, w obu filmach ma to samo imię) - Keira Knightley.